Ülkemizin de taraf olduğu Çocuk Hakları Sözleşmesi 1990 yılında imzalanmış, 1994 yılında onaylanmış ve 1995 yılında Resmi  Gazete’ de yayımlanarak 2054 sayılı yasa ile iç hukuk kuralına dönüşmüştür.

Çocuk Hakları Sözleşmesi’ne ek ihtiyari protokol olan Çocuk fahişeliği pornografisi ve satışı ile ilgili  ek ihtiyari protokol taraf devletlerin çocuk satışı, pornografisi ve fuhuşun önlenmesini garanti altına almak amacıyla hazırlanmıştır. ÇHS’ nin çocuk haklarını; çocuğun ekonomik istismardan, tehlikeli işlerde çalıştırılmasından, her türlü cinsel sömürüye ve suistimale karşı  korunması veya çocuğun eğitiminin, çocuğun sağlığı, fiziksel, ruhsal, moral ve sosyal gelişiminin zarar görmesinden korunması olarak tanımlamaktadır. ÇHS’nin 34. ve 35. maddeleri “Taraf Devletlerin fuhuş ve pornografi dahil, çocuğu cinsel sömürü ve suistimalden koruyacakları ve çocukların satışa, kaçırmaya ve fuhuşa  konu olmalarını önlemek üzere her türlü çabayı göstermek Devletin görevidir” demektedir. Bu ek ihtiyari protokol söz konusu maddelerin hayata geçirilmesine yönelik uygulamalara açıklık kazandırdığı, konuya toplumsal duyarlılık ve bilincin artırılması ile mevcut yasaların uygulanmasının sağlanması, uluslar arası düzeyde konunun daha geniş çaplı ele alınmasını sağlayıcı tedbirleri içermektedir. 

Söz konusu Ek Protokol, Çocuk Satışı, Fuhuşu ve Pornografisi ile tanımlamaları içermekte ve Taraf Devletlerin konuya ilişkin ulusal ve uluslar arası önlemler alınmasını gerektirmektedir.

Protokolün içerdiği bir diğer konuda evlat edinmeye ilişkin uygulamalarda uluslararası yasal anlaşmaların ihlaline sebebiyet verilmemesine ilişkin düzenlemeler bulunmaktadır.

Ek Protokol’de yer alan çocuk satışı, fuhuşu ve pornografisinde tanımlandığı gibi, çocuğun cinsel istismar amacıyla sunulması, kar amacıyla çocuğun organlarının transfer edilmesi, çocuğun işçi olarak çalışmaya zorlanması amacıyla kabulü, evlat edinmedeki ihlaller ve yukarıda sözü edilen eylemlerde yer alma veya katılma halinde taraf devletlerin bu kişilerin cezalandırılmasına ilişkin yasal düzenlemelerinin yapılması beklenmektedir.

Bu suçların mağdurlarının psikolojik ve fiziksel olarak iyileştirilmesine ilişkin yardımların sağlanmasına yönelik düzenlemelerin yapılması taraf devletlerce sağlanmalıdır.

Protokole Taraf  ülkeler Protokol imzalandıktan sonraki iki yıl içerisinde Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Komitesine Ülke raporunu sunmakla yükümlü bulunmaktadırlar.

Bu doğrultuda SHÇEK Genel Müdürlüğü koordinasyonunda ilgili Bakanlıklar, Üniversiteler, Barolar ve Sivil Toplum Kuruluşlarının temsilcilerinden oluşan 31 kişilik Komisyon ile raporun hazırlık çalışmaları başlatılmıştır. Söz konusu çalışma mevcut durum, yasal düzenlemeler ve internet olmak üzere üç alt komisyon tarafından sürdürülmektedir. Ayrıca toplantılar sırasında ortaya çıkan gereksinimler doğrultusunda ilgili diğer kişilerin, Sivil Toplum Kuruluşlarının daveti ve görüşlerinin alınması yoluna gidilmektedir.