Türkiye Çocuk Esirgeme Kurumu, gönüllülük esasıyla yola çıkmış daha sonra Kurumun büyümesi nedeniyle kuruluşlarında ücretli personel istihdamına yönelmiştir. Kurumun 1946-1947 yıllarını kapsayan 25 ve 26 Genel Kongre İş ve Hesap Raporunda, 447 yardım ve koruma kuruluşlarının olduğu belirtilmektedir. Bu kuruluşların dağılımı şöyledir;

Çocuk yuvaları ve şefkat yurtları 45
Gündüz bakım evleri 25
Çocuk Yurtları 9
Süt Damlaları 21
Muayenehaneler (Poliklinik, dispanser ) 61
Diş muayenehaneleri 5
Doğum evleri 3
Pansiyonlar 9
Aşhaneler 38
Talebe sofraları 112
Çocuk Bahçeleri 71
Banyolar 10
Sinemalar 13
Okuma odaları 11
Çocuk kütüphaneleri 5
Çocuk bakıcılık müzesi 2
Çocuk bakıcı hemşire okulu 1
Ana mektebi 2
Yüzme ve kum havuzları 4

Bu kuruluşların yanı sıra Kurumun 123 bina ve dükkanı, 29 tarla, bağ, bahçesi, 35 arsası, 6 maden ve menba suyu, 1 plajı olmak üzere toplam 194 emlak ve arazisi bulunduğu belirtilmektedir.

Adı geçen İş ve Hesap Raporunda 1948-1949 yıllarında görevlendirilecek memurların kaç kişi olacağı ve ne kadar ücret ödeneceği belirtilmiştir. Memurların sınıflaması, dönemin özellikleri açısından önem taşımakta olup, dökümü aşağıda çıkarılmıştır.

Çocuk Esirgeme Kurumunun merkez ve taşra teşkilatında görev yapan elamanların dökümünde dikkati çeken hususlardan birisini hemşire grubunun ihtisaslaşması, yuvalarda süt annelerin çalıştırılması, yayın ve dokümantasyon işlerine ağırlık verilmesidir.